De$adoRIA โหมด : sExual is MY LIfe

กึก...กึก...
....
คุณได้ยินเสียงอะไรมั้ย...
กึก...
ถ้าตอนนี้คุณกำลังเปิดดูบลอกของผมอยู่ล่ะก็....
หันกลับไปที่ด้านหลังของคุณสิ่....
มันมีอะไรอยู่มั้ย....
ถ้ามี...
ก็คือ...
คือ....
คือ...
คุณกำลังโกหกตัวเองอยู่!!!!

กร๊ากๆๆๆ!!!
กราบสวัสดสีสวีดัสคร้าบทุกท่านที่อ่านบลอกของผมอยู่ อา~.... ไม่ได้เจอกันนาน เอาล่ะ สอบก็สอบไปแล้ว เอ้า ไม่ต้องคิดมาก ตกเกือบทุกวิชา เอิ้กๆ~! เฮ้ย~! ไม่ใช่ ผ่านเว้ย ผ่านเกือบทุกวิชา ตกแค่ประวัติฯ กฎหมายกะเลขเท่านั้นแหละ เอิ้กๆ นอกนั้นซิมบัยบื๋อ แต่จะว่าไปเนอะ โรงเรียนมันมีกิจกรรมเยอะ สอบเสร็จวันศุกร์ สุขขีมาแค่ 3 วัน วันจันทร์คุมเด็กไปทัศนาจร วันอังคารประชุม วันพุธแข่งบาส วันพฤหัส แฟนป่วย(เฮ้ย! นี่เกี่ยวกะโรงเรียนมั้ยเนี่ย) มาวันนี้ งานหล่อเทียนเข้าพรรษา ต้องไปเป็นโฆษกให้ปวดหัวอีก ว้า ชีวิตมีแต่งานๆๆ อาทิตย์หน้าก็จัดงานาวันแม่อีก กิจกรรมเยอะเจรงเว้ย สอบถึงได้ตก งานตามไม่ทัน แค่ ม.3 เองนะ ม.3 งานมันเยอะเจรงๆ !!
แต่ตจะว่าไป งานที่เราทำอยู่มันก็หนุกเหมือนกันนะ ได้ช่วยกิจกรรมโรงเรียน สนุกที่ได้อยู่กับเพื่อนๆน้องๆ ได้สั่งให้คนทำนู่นทำนี่ แหม่ มันช่างเป็นอะไรที่...แบบว่า...ก็คือ...มันบรรยายไม่ถูกอ่ะ แต่ว่าไป วันนี้งานที่ผมทำก็ใช่ว่าจะดีนะ ถ้าอยากรู้ไม่ดียังไงจะเล่าให้ฟัง

14:00 น. ณโรงประชุม
ผมและผู้ช่วยตัวแสบ ไอโอ้ด ก็เข้ามาในโรงประชุมพร้อมกับมองเพื่อนๆน้องๆที่มานั่งรอกันอย่างครบครัน...
แต่เรื่องมันไม่ได้เกิดตอนเริ่ม...
ตอนเริ่มพระก็เล่าอะไรเฮฮาดี พอตอนหลัง...
ตอนทอดผ้าป่ากับผ้าอาบน้ำฝน และพร้อมกับหล่อเทียนพรรษา...
กระทะที่ใส่เทียนเหลวร้อนๆนั้น ได้เกิดคว่ำลงมา!
ชิบหายแล้วกู ชิบหายแล้ว!(ซึ่งผมก็ไม่ได้เป็นคนทำ แล้วต้องกังวลทำไม)
สิ่งที่ผมกังวลมากที่สุดคือเด็กอนุบาลที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรเลย โดนเทียนนั้น ลวกที่ขาเข้าเต็มๆ ตั้งแต่ตาตุมยันน่อง
ไอผมซึ่งก็เป็นคนที่เกือบจะรับผิดชอบงานทั้งหมด ก็ต้องเข้าไปช่วยเหลือ
ทำไงได้วะ ก็ต้องขับไปส่งที่โรงพยาบาล ดี ที่โรงพยาบาลอยู่ใกล้ๆ แล้วผมก็เรียกครูให้ช่วยมาดูแลเด็กเค้าหน่อย แล้วผมก็ต้องตีรถกลับไปที่โรงเรียนอีก คราวนี้อะไรอีกล่ะเนี่ย
เงินทอดผ้าป่า หายไปไหนอีกล่ะ อุตส่าห์วางไว้ให้มิดชิดแล้วนะ แล้วกูลืมไว้ไหนเนี่ย
แต่ผมก็ต้องไปที่โรงประชุมก่อน เพราะตอนนี้ เด็กวุ่นวายมาก
มีอะไรก็ไม่รุ เละเทะไปหมด ผมก็ต้องบอกให้ครูฝ่ายปกครองคุมหน่อย
หลังจากนั้น ผมก็เหลือไปเห็นเงินเข้าแล้ว
เอ้า ชิบหาย
ก็ก็ดันลืมว่าหยิบมาแล้วนี่หว่า
เฮ้อ~
โล่ง...
เมื่อทำอะไรต่อมิอะไรเสร็จสิ้น
ผมก็ต้องกล่าวเรียนเชิญพ่ออธิการ(ของผมเป็นโรงเรียนคาทอลิกอ่ะนะ ก็ โรงเรียนคนศาสนาคริสต์น่ะ แล้วผมก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย)
ขึ้นมาเปิดกรวยพวงมาลาถวายพระเกียรติเนื่อในโอกาศที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระชนมายุครบ 80 พรรษา หลังจากนั้นก็เปิดเพลงเฉลิมพระเกียรติ
และเมื่อเพลงจบ แทนที่ผมจะได้พูดปิดพิธี ให้กราบพระก่อนเลิกงาน....
ไม่เล้ย...
พวกแม่งเล่นกระโจนออกจากโรงประชุมซะงั้น
ผมก็หันไปมองพระสงค์ที่อุติส่าห์ไปนิมนต์มา
ทุกองค์ทำหน้าเหลอหลากันหมดเลย แล้วผมก็ต้องมานั่งขอคมาว่าเด็กมันไม่รู้ประสีประสาก็เลยวิ่งไปก่อน อีกอย่าง งานนี้ก็จัดกระทันกัน เลยไม่รู้อะไรกัน
ผมขอบอกตามตรงเลยนะครับ...
ผมผิดหวังกับเด็กสมัยนี้จริงๆ...
วัดไม่เข้า ผมไม่ว่าไรหรอกนะ แต่นี่ไปนิมนต์มาเทศนาสั่งสอนอบรมบ่มนิสัยเลยนะครับ แล้วมาทำอย่างนี้เนี่ย...
ถ้าผมอ่านใจได้นะ ผมคิดไว้เลยว่า ไอพวกนี้จะคิดว่าไง "จะนิมนต์มาทำไม น่าเบื่อ" "เซ้งเว้ย ให้ไปนั่งหลับอีกแล้ว" อาจจะใช่มั่งครับ
ผมไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะ แค่อยากจะมาเล่าให้ฟังเฉยๆเท่านั้นแหละ งิงิ
ไม่มีอะไรจะเล่าแล้วล่ะงิ งั้นกระผมขอตัวลาไปก่องนะงับ บั่ยบรัย~!!

ปล. รักคนอ่านมากๆงับ
ปล2. งดเหล้า เข้าพรรษา
ปล3. ทำดีถวายแด่พ่อหลวง